اگر نامادری هستید بخوانید + اشتباهاتی که والدین ناتنی مرتکب می شوند

قبل از ازدواج با مردی که دارای فرزند است خوب فکر کنید و توانایی‌های خود را بسنجید. شما باید مادر فرزندانی شوید که خودتان آنها را به دنیا نیاورده‌اید.

کد خبر: ۶۶۲۹۹۷

۰۲ شهريور ۱۴۰۱

قبل از ازدواج خوب فکر کنید

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از جام جم آنلاین، این بچه‌ها ممکن است در سنین مختلف باشند و هر کدام ساز خود را بزنند. معمولا در ابتدا بچه‌ها کسی را که قرار است جای مادرشان را بگیرد براحتی نمی‌پذیرند و مشکلاتی ایجاد می‌کنند. اگر نتوانید یک رابطه صحیح ایجاد کنید این مشکلات روزبه‌روز بیشتر می‌شود تا جایی که ممکن است روی رابطه شما و همسرتان نیز تاثیر بگذارد و در نهایت به خاتمه رابطه زناشویی‌تان بینجامد.

پس به اهمیت این موضوع شک نکنید و البته بدانید که اگر از ابتدا حواستان را جمع کنید و یک رابطه صحیح را پایه‌گذاری کنید می‌توانید یک خانواده گرم و صمیمی ‌داشته باشید. صبوری از خصوصیاتی است که شما حتما باید داشته باشید. شما باید بتوانید بچه‌های همسرتان را با هر رفتاری که دارند دوست داشته باشید، با تنفر از آنها به هیچ جای خوبی نمی‌رسید و پس از گذشت زمان اندکی می‌بینید که اصلا نمی‌توانید با آنها زندگی کنید. پس غیر از همسرتان باید فرزندان او را هم دوست بدارید.

در این زمینه بخوانید؛

چطور کودک عصبانی را آرام کنیم؟ + راهکارهای کنترل خشم در کودکان

یک مهارت ضروری برای والدین / تکنیک های کنترل خشم در مقابل کودکان

چرا کودکم خجالتی است؟ + یک دلیل مهم که نمی دانید

وجود مادر اصلی

رابطه شما با فرزندان همسرتان تا حد زیادی به مادر تنی بچه‌ها وابسته است. اگر مادر بچه‌ها به رحمت خدا رفته باشد کار شما راحت‌تر است، اما اگر همسر شما از مادر فرزندانش طلاق گرفته باشد کار شما سخت‌تر است، چون معمولا بچه‌ها امید دارند که پدر و مادرشان دوباره با هم زندگی کنند و ازدواج یکی از آنها این امید را از بین می‌برد. اما شما می‌توانید با کمی‌ تامل در ابتدای رابطه با بچه‌ها رابطه خوبی را ایجاد کنید. اول از همه اگر امکان دارد با مادر بچه‌ها ملاقاتی داشته باشید و سعی کنید با او رابطه‌ای دوستانه برقرار کنید.

به او بگویید که فرزندانش را دوست دارید و می‌خواهید از آنها بخوبی مراقبت کنید، از او بخواهید با فرزندانش صحبت کند و نسبت به شما دید مثبتی به بچه‌ها دهد. از طرفی با بچه‌ها صحبت کنید و به آنها بگویید که قرار نیست جای مادرشان را بگیرید و آنها همیشه می‌توانند مادرشان را ببینند و شما می‌توانید بهترین دوست آنها باشید و در نبود مادرشان به آنها محبت کنید. رابطه شما با فرزندان بستگی زیادی به سن بچه‌ها دارد. بچه‌های کوچک‌تر با جایزه و محبت راضی می‌شوند و دست از لجبازی بر می‌دارند، اما با نوجوان‌ها حتما باید گفت‌وگو کنید و به هیچ وجه مانند بچه‌ها با آنها رفتار نکنید.

ارتباط با پدر بچه‌ها

مسلما رابطه شما با پدر بچه‌ها برای آنها بسیار مهم است. آنها فکر می‌کنند شما، هم جای مادرشان را اشغال کرده‌اید و هم پدرشان را از آنها دور کرده‌اید. شما قبل از برخورد با بچه‌ها باید با همسرتان صحبت کنید و به او بگویید که در حضور شما به بچه‌ها توجه بیشتری نشان دهد و به هیچ‌وجه بچه‌ها را به خاطر شما تنبیه نکند. پدر بچه‌ها اصلا نباید در رابطه شما با بچه‌ها دخالت کند و شما نیز به هیچ‌وجه پیش پدرشان از آنها بدگویی نکنید. اگر بتوانید استقلال روابط را حفظ کنید و رابطه‌ها را با هم در نیامیزید بسیار موفق ترید. رابطه شما با فرزندان، رابطه پدر و فرزندان و رابطه شما با همسرتان ۳ رابطه مجزا از هم هستند و نباید به هم ربط پیدا کنند.

بچه‌ها نباید حس کنند که پدرشان با حضور شما دیگر به آنها توجه ندارد و آنها را فراموش کرده، بلکه برای بهبود رابطه بهتر است بچه‌ها ببینند که پدرشان با آرامش بیشتر برای آنها وقت می‌گذارد و با آنها مهربان‌تر است.

فرصت بدهید

صبوری شما در این رابطه نقش بسیار مهمی‌ دارد. گاهی بچه‌ها بسیار لجباز می‌شوند طوری که اصلا قابل کنترل نیستند. در این مواقع بهترین کار صبر کردن است، چرا که اگر شما نیز با آنها لجبازی کنید در یک دور ارتباطی غلط می‌افتید که هر روز هم شما و هم بچه‌ها لجبازتر می‌شوند و رابطه‌تان روز‌به‌روز خراب‌تر می‌گردد. صبر کنید، بالاخره روزی می‌رسد که آنها برای کاری یا حل مشکلی به شما احتیاج پیدا می‌کنند و شما با حل آن مشکل می‌توانید در دل بچه‌ها راه پیدا کنید. مثلا با گرفتن اجازه پدرشان برای رفتن به یک مهمانی دوستانه یا خرید وسیله‌ای که به آن احتیاج دارند یا میانجیگری پیش پدرشان برای بخشیدن یک کار اشتباه و گذشتن از تنبیه و... .

بچه‌ها را درک کنید

برای لحظه‌ای خود را جای فرزندان همسرتان بگذارید و فرض کنید که قرار است زن دیگری غیر از مادرتان به خانه بیاید و جای او را بگیرد قطعا برای شما هم سخت است. کمی ‌به آنها حق بدهید که از حضور شما در خانه‌ای که هنوز بوی مادرشان را می‌دهد ناراحت باشند. به آنها وقت بدهید تا به حضور شما عادت کنند.

در آخر اگر نتوانستید در ایجاد یک ارتباط صمیمانه موفق شوید و حس کردید که اوضاع رو به خرابی است حتما از متخصصان و مشاوران خانواده کمک بخواهید تا آنها با راه‌حل‌های تخصصی که به شما پیشنهاد می‌کنند، مشکلتان را حل کنند.