اقتصاد آنلاین گزارش می دهد؛

کولیت اولسروز چیست؟

کولیت اولسراتیو (UC) نوعی بیماری التهابی روده (IBD) است. IBD شامل گروهی از بیماری‌ها است که بر دستگاه گوارش تأثیر می‌گذارد. UC زمانی رخ می‌دهد که مخاط روده بزرگ، راست روده یا هر دو ملتهب می‌شود.

کد خبر: ۵۶۷۹۹۵

۱۱ مهر ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین؛ این التهاب زخم‌های کوچکی به نام زخم در مخاط روده ایجاد می‌کند. معمولاً از راست روده شروع می‌شود و به سمت بالا گسترش می‌یابد. واین می‌تواند کل روده بزرگ شما را درگیر کند.

التهاب باعث می‌شود روده شما محتویات خود را به سرعت حرکت داده و مکرراً خالی شود. با از بین رفتن سلول‌های سطح داخلی روده، زخم‌ها تشکیل می‌شوند. زخم‌ها ممکن است باعث خونریزی و ترشح مخاط و چرک شوند.

در حالی که این بیماری افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اکثر افراد در سنین ۱۵ تا ۳۵ سال بیماری شان  تشخیص داده می‌شود. پس از ۵۰ سالگی، افزایش جزئی دیگری در تشخیص این بیماری، معمولاً در مردان مشاهده می‌شود.

علائم کولیت اولسروز

شدت علائم UC در افراد مبتلا متفاوت است. علائم نیز می‌توانند با گذشت زمان تغییر کنند.

افرادی که مبتلا به UC تشخیص داده می‌شوند ممکن است دوره‌هایی با علائم خفیف یا بدون هیچ علائمی را تجربه کنند. به این حالت بهبودی گفته می‌شود. با این حال، علائم می‌توانند عود کرده و شدید باشند. به این حالت پیک می‌گویند.

علائم شایع UC عبارتند از:

• درد شکم

• افزایش صداهای شکمی

• مدفوع خونی

• اسهال

• تب

• درد راست روده

• کاهش وزن

• سوء تغذیه

UC ممکن است شرایط دیگری نیز ایجاد کند، مانند:

• درد مفاصل

• تورم مفصل

• حالت تهوع و کاهش اشتها

• مشکلات پوستی

• زخم‌های دهان

• التهاب چشم

محققان معتقدند UC ممکن است نتیجه یک سیستم ایمنی بیش فعال باشد. با این حال، مشخص نیست که چرا برخی از سیستم‌های ایمنی با حمله به روده بزرگ پاسخ می‌دهند.

عواملی که ممکن است در ایجاد UC نقش داشته باشند عبارتند از:

• ژن ها. ممکن است ژنی را از والدین به ارث برده باشید که شانس شما را افزایش می‌دهد.

• سایر اختلالات ایمنی. اگر یک نوع اختلال ایمنی دارید، شانس شما برای ایجاد نوع دوم بیشتر است.

• فاکتورهای محیطی. باکتری‌ها، ویروس‌ها و آنتی ژن ها ممکن است سیستم ایمنی بدن شما را تحریک کنند.

تشخیص کولیت اولسروز

آزمایشات مختلف می‌تواند به پزشک شما در تشخیص UC کمک کند. این اختلال از بیماری‌های دیگر روده مانند بیماری کرون تقلید می‌کند. پزشک شما آزمایش‌های متعددی را برای رد سایر یماری ها انجام می‌دهد.

آزمایشات تشخیص UC اغلب شامل موارد زیر است:

• ازمایش مدفوع. پزشک مدفوع شما را برای نشانگرهای التهابی، خون، باکتری‌ها و انگل‌ها معاینه می‌کند.

• آندوسکوپی. پزشک از یک لوله انعطاف پذیر برای معده، مری و روده کوچک شما استفاده می‌کند.

• کولونوسکوپی. این آزمایش تشخیصی شامل قرار دادن یک لوله بلند و انعطاف پذیر در راست روده برای بررسی قسمت داخلی روده بزرگ است.

• بیوپسی. جراح نمونه ای از بافت روده بزرگ را برای تجزیه و تحلیل برمی دارد.

• سی تی اسکن. این یک اشعه ایکس تخصصی از شکم و لگن شما است.

• آزمایش خون. اغلب در تشخیص UC مفید است. شمارش کامل خون به دنبال علائم کم خونی (شمارش کم خون) است. سایر آزمایشات نشان دهنده التهاب است، مانند سطح بالای پروتئین واکنشی C و میزان رسوب زیاد. همچنین ممکن است پزشک آزمایشات تخصصی آنتی بادی را تجویز کند.

درمان‌های کولیت اولسروز

UC یک بیماری مزمن است. هدف از درمان،کاهش التهاب است که باعث ایجاد علائم شما می‌شود تا بتوانید از بروز مجدد بیماری جلوگیری کرده و دوره بهبودی طولانی تری داشته باشید.

دارو

اینکه چه دارویی مصرف می‌کنید به شما بستگی دارد و اینکه شدت علائم شما چقدر است.

برای علائم خفیف، پزشک ممکن است دارویی برای کاهش التهاب و تورم تجویز کند. این به تسکین بسیاری از علائم کمک می‌کند.

این نوع داروها عبارتند از:

• مسالامین (آساکول و لیالدا)

• سولفاسالازین (آزولفیدین)

• بالسالازید (کلازال)

• اولسالازین (دیپنتوم)

• آمینو سالیسیلات‌ها (۵-ASA)

برخی از افراد ممکن است به کورتیکواستروئیدها برای کاهش التهاب نیاز داشته باشند، اما اینها می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند و پزشکان سعی می‌کنند استفاده از آنها را محدود کنند. در صورت وجود عفونت، ممکن است به آنتی‌بیوتیک نیاز داشته باشید.

اگر علائم متوسط تا شدید دارید، پزشک ممکن است نوعی داروی معروف به بیولوژیک تجویز کند. داروهای بیولوژیکی داروهای آنتی‌بادی هستند که به جلوگیری از التهاب کمک می‌کنند. مصرف این داروها می‌تواند از بروز علائم بیماری جلوگیری کند.

گزینه‌های مؤثر برای اکثر افراد عبارتند از:

• اینفلیکسیمب

• دولیزوماب (انتویو)

• استکینوماب

• توفاسیتینیب

پزشک همچنین ممکن است یک تنظیم‌کننده سیستم ایمنی تجویز کند. اینها نحوه عملکرد سیستم ایمنی را تغییر می‌دهند. به‌عنوان‌مثال می‌توان به متوترکسات، ۵-ASA و تیوپورین اشاره کرد. بااین‌حال، دستورالعمل‌های فعلی اینها را به‌عنوان یک درمان مستقل توصیه نمی‌کند.

در سال ۲۰۱۸ ، سازمان غذا و دارو (FDA) استفاده از توفاسیتینیب (Xeljanz) را به‌عنوان درمانی برای UC تأیید کرد. این دارو که در ابتدا برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می‌شد، سلول‌های مسئول التهاب را مورد هدف قرار می‌دهد. این اولین داروی خوراکی است که برای درمان طولانی‌مدت UC تأیید شده است.

بستری شدن در بیمارستان

اگر علائم شما شدید است، باید در بیمارستان بستری شوید تا اثرات کم‌آبی و ازدست‌دادن الکترولیت‌ها که اسهال ایجاد می‌کند را اصلاح کنید. همچنین ممکن است نیاز به جایگزینی خون و درمان سایر عوارض داشته باشید.

محققان هرسال به دنبال درمان‌های جدید هستند. درباره جدیدترین درمان‌های UC بیشتر بدانید.

جراحی کولیت اولسراتیو

در صورت ازدست‌دادن خون زیاد، علائم مزمن و ناتوان‌کننده، سوراخ شدن روده بزرگ یا انسداد شدید، جراحی ضروری است. سی‌تی‌اسکن یا کولونوسکوپی می‌تواند این مشکلات جدی را تشخیص دهد.

جراحی شامل برداشتن کل روده بزرگ با ایجاد یک مسیر جدید برای دفع است. این مسیر می‌تواند از طریق یک سوراخ کوچک در دیواره شکم ایجاد شود یا از طریق انتهای راست‌روده به عقب هدایت شود.

برای هدایت مدفوع از طریق دیواره شکم، جراح یک سوراخ کوچک در دیواره آن ایجاد می‌کند. سپس نوک روده کوچک تحتانی یا ایلئوم را به سطح پوست می‌آورند. مدفوع از طریق دهانه داخل یک کیسه تخلیه می‌شود.

اگر مدفوع بتواند از طریق راست‌روده شما هدایت شود، جراح قسمت کولون و راست‌روده بیمار را بر می‌دارد اما ماهیچه‌های خارجی راست‌روده را حفظ می‌کند. سپس جراح روده کوچک را به راست‌روده وصل می‌کند تا یک کیسه کوچک ایجاد کند.

پس از این عمل جراحی، بیمارمی توانید مدفوع را از راست‌روده خود عبور دهد. حرکات روده بیشتر از حالت معمولی عادی و آبکی خواهد بود.

از هر پنج فرد مبتلا به UC ، یک نفر در طول زندگی خود نیاز به جراحی دارد. در مورد هر یک از گزینه‌های جراحی و اثرات طولانی‌مدت آنها بیشتر بخوانید.

درمان طبیعی کولیت اولسراتیو

برخی از داروهایی که برای درمان UC تجویز می‌شوند می‌توانند عوارض جانبی جدی داشته باشند. وقتی درمان‌های سنتی به‌خوبی تحمل نمی‌شوند، برخی از افراد برای درمان UC به درمان‌های طبیعی روی می‌آورند.

داروهای طبیعی که ممکن است به درمان UC کمک کنند عبارتند از:

بوسولیا. این گیاه در رزین زیرپوست درخت بوسولیا سراتا یافت می‌شود و تحقیقات نشان می‌دهد برخی از واکنش‌های شیمیایی در بدن که باعث التهاب می‌شود را متوقف می‌کند.

بروملین. این آنزیم‌ها به طور طبیعی در آناناس یافت می‌شوند، اما به‌عنوان مکمل نیز فروخته می‌شوند. آنها ممکن است علائم UC را کاهش داده و شدت بیماری را کاهش دهند.

پروبیوتیک‌ها. روده‌ها و معده شما محل میلیاردها باکتری است. وقتی باکتری‌ها سالم هستند، بدن شما بهتر می‌تواند التهاب و علائم UC را دفع کند. خوردن غذاهای دارای پروبیوتیک یا مصرف مکمل‌های پروبیوتیک می‌تواند به‌سلامت فلور میکروبی در روده شما کمک کند.

پسیلیوم. این مکمل فیبر می‌تواند به منظم ماندن حرکات روده کمک کند. این ممکن است علائم را کاهش دهد، از یبوست جلوگیری کرده و حذف مواد زائد را آسان‌تر کند. بااین‌حال، بسیاری از افراد مبتلا به IBD هنگام مصرف فیبر در طول شدید شدن بیماری، می‌توانند گرفتگی شکم، گاز و نفخ را بدتر کنند.

زردچوبه. این ادویه زرد طلایی مملو از کورکومین است، یک آنتی‌اکسیدان است که باعث می‌شود التهاب کاهش پیدا کند.

بسیاری از داروهای طبیعی را می‌توان همراه با سایر درمان‌های UC استفاده کرد. به دنبال این باشید کدام یک برای شما بی‌خطر است و چه سؤالاتی دارید.

رژیم غذایی کولیت اولسراتیو

هیچ رژیم خاصی برای UC وجود ندارد. هر فرد نسبت به غذا و نوشیدنی واکنش متفاوتی نشان می‌دهد. بااین‌حال، چند قانون کلی ممکن است برای افرادی که سعی می‌کنند از شدت یافتن بیماری جلوگیری کنند مفید باشد:

رژیم کم‌چربی داشته باشید. مشخص نیست که چرا رژیم غذایی کم‌چرب مفید است، اما مشخص است که غذاهای پرچرب معمولاً باعث اسهال می‌شوند، به‌ویژه در افرادی که مبتلا به IBD هستند. خوردن غذاهای کم‌چرب بیشتر ممکن است شدت‌گرفتن بیماری را به تاخیر بیندازد. وقتی چربی می‌خورید، گزینه‌های سالم‌تری مانند روغن زیتون و اسیدهای چرب امگا ۳ را انتخاب کنید.

ویتامین C بیشتری مصرف کنید این ویتامین ممکن است یک اثر محافظتی روی روده شما داشته باشد و به آنها در بهبود سریع‌تر پس از اوج گرفتن بیماری کمک کند. افرادی که رژیم‌های غذایی سرشار از ویتامین C مصرف می‌کنند، دوره بهبودی UC طولانی‌تری دارند. غذاهای غنی از ویتامین C شامل جعفری، فلفل‌دلمه‌ای، اسفناج و انواع توت‌ها است.

فیبر بیشتری بخورید. در طول اوج بیماری، فیبر حجیم آخرین چیزی است که در روده خود نیاز دارید. بااین‌حال، در دوران بهبودی، فیبر می‌تواند به شما در منظم ماندن کمک کند. همچنین ممکن است به‌راحتی بتوانید روده را تخلیه کنید.

یک دفتریادداشت غذایی تهیه کنید

ایجاد یک دفتر یادداشت غذایی راهی هوشمندانه برای درک این است که کدام غذاها بر شما تأثیر می‌گذارند. به مدت چند هفته، آنچه را که می‌خورید و اینکه در ساعات بعد مصرف چه احساسی دارید، از نزدیک پیگیری کنید. جزئیات حرکات روده یا هر علامتی را که ممکن است تجربه کنید ثبت کنید.

در آن بازه زمانی، به‌احتمال زیاد می‌توانید بین ناراحتی یا درد معده و برخی از غذاهای مشکل‌ساز علایم را تشخیص دهید. سعی کنید آن غذاها را حذف کنید تا ببینید علائم بهبود می‌یابد.

ممکن است بتوانید با اجتناب از غذاهایی که دستگاه گوارش شما را ناراحت می‌کنند علائم خفیف UC را کنترل کنید. متوجه می‌شوید که اگر UC دارید، این غذاها به‌احتمال زیاد باعث ایجاد مشکل می‌شوند.

کولیت اولسروز در مقابل کرون

UC و بیماری کرون شایع‌ترین اشکال بیماری التهابی روده (IBD) هستند. تصور می‌شود که هر دو بیماری نتیجه بیش‌فعالی سیستم ایمنی بدن هستند. آنها همچنین علائم مشابه زیادی دارند، از جمله:

• گرفتگی عضلات

• درد شکم

• اسهال

• خستگی

• بااین‌حال، UC و بیماری کرون تفاوت‌های متمایزی دارند.

محل بیماری

این دو بیماری بر قسمت‌های مختلف دستگاه گوارش (GI) تأثیر می‌گذارد. بیماری کرون ممکن است بر هر قسمتی از دستگاه گوارش، از دهان تا مقعد تأثیر بگذارد. بیشتر اوقات در روده کوچک یافت می‌شود. UC  فقط بر کولون و راست‌روده تأثیر می‌گذارد.

پاسخ به درمان

داروهای مشابه برای درمان هر دو بیماری تجویز می‌شود. جراحی نیز یک گزینه درمانی است. این آخرین راه‌حل برای هر دو بیماری است، اما در واقع می‌تواند درمانی برای UC باشد، درحالی‌که این فقط یک درمان موقت برای بیماری کرون است.

دو بیماری مشابه است. درک تفاوت‌های کلیدی بین UC و بیماری کرون می‌تواند به شما در تشخیص درست کمک کند.

آیا کولیت اولسراتیو قابل‌درمان است؟

در حال حاضر، هیچ درمان غیر جراحی برای UC وجود ندارد. درمان بیماری‌های التهابی باهدف افزایش دوره بهبودی و کاهش شدت بیماری انجام می‌شود. برای افراد مبتلا به UC شدید، جراحی درمانی یک درمان احتمالی است. برداشتن کل روده بزرگ (کلکتومی کامل) علائم بیماری را به پایان می‌رساند.

این روش پزشک را ملزم می‌کند که یک کیسه در قسمت خارجی بدن ایجاد کند تا مدفوع در آن خالی شود. این کیسه می‌تواند ملتهب شده و عوارض جانبی ایجاد کند.

به همین دلیل، برخی افراد فقط یک نوع کولکتومی را انتخاب می‌کنند. در این جراحی، پزشکان تنها قسمت‌هایی از روده بزرگ را که تحت تأثیر این بیماری قرار گرفته است، برمی‌دارند. درحالی‌که این جراحی‌ها می‌توانند به تسکین یا پایان علائم UC کمک کنند، اما دارای عوارض جانبی و عوارض احتمالی طولانی‌مدت هستند.

در مورد این مسائل بیشتر بخوانید تا مشخص شود آیا جراحی برای شما گزینه مناسب است یا خیر.

کولونوسکوپی کولیت اولسراتیو

کولونوسکوپی آزمایشی است که پزشکان می‌توانند برای تشخیص UC از آن استفاده کنند. آنها همچنین می‌توانند از این آزمایش برای تعیین شدت بیماری و غربالگری سرطان روده بزرگ استفاده کنند.

قبل از عمل، پزشک احتمالاً به شما دستور می‌دهد غذاهای جامد را کاهش داده و به رژیم غذایی مایع تغییر دهید و سپس برای مدتی قبل از عمل ناشتا باشید.

آماده‌سازی معمولی کولونوسکوپی شامل مصرف ملین شب قبل از آزمایش نیز می‌باشد. این به حذف هرگونه مدفوع در روده بزرگ و راست‌روده کمک می‌کند. پزشکان می‌توانند روده تمیز را راحت‌تر معاینه کنند.

در طول عمل، شما به پهلو می‌خوابید. پزشک به شما آرامش‌بخش می‌دهد تا به شما در آرامش و جلوگیری از هرگونه ناراحتی کمک کند.

هنگامی که دارو اثر می‌گذارد، پزشک یک دستگاه به نام کولونوسکوپ را در مقعد شما قرار می‌دهد. این دستگاه طولانی و انعطاف‌پذیر است، بنابراین می‌تواند به‌راحتی از طریق دستگاه گوارش شما حرکت کند. کولونوسکوپ همچنین دارای یک دوربین متصل است تا پزشک شما بتواند داخل روده بزرگ را مشاهده کند.

در طول معاینه، پزشک علائم التهاب را بررسی می‌کند. آنها رشد پیش سرطانی به نام پولیپ را بررسی می‌کنند. پزشک شما همچنین ممکن است یک‌تکه کوچک از بافت را برداشته، روشی که بیوپسی نامیده می‌شود. بافت را می‌توان برای آزمایش بیشتر به آزمایشگاه ارسال کرد.

در صورت تشخیص UC ، پزشک ممکن است کولونوسکوپی دوره‌ای را برای نظارت بر التهاب، آسیب به روده‌ها و پیشرفت بهبود انجام دهد.

کولونوسکوپی یک ابزار مهم در تشخیص سرطان روده بزرگ نیز هست. به همین دلیل برای افرادی که مبتلا به UC تشخیص‌داده‌شده‌اند بسیار مهم است.

کولیت اولسراتیو در مقابل سایر انواع کولیت

کولیت به التهاب پوشش داخلی روده بزرگ (روده بزرگ) اشاره دارد. کولیت باعث علائمی مانند درد و گرفتگی شکم، نفخ و اسهال می‌شود.

روده ملتهب می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شو د. UC یکی از علل احتمالی است. سایر علل احتمالی کولیت عبارتند از عفونت، واکنش به برخی داروها، بیماری کرون یا واکنش آلرژیک.

برای تشخیص علت کولیت، پزشک شما یک سری آزمایش‌ها را انجام می‌دهد. این آزمایش‌ها به آنها کمک می‌کند تا بفهمند علائم دیگری را تجربه می‌کنید و شرایط را بر اساس آنچه تجربه نمی‌کنید رد می‌کنند. درمان کولیت به علل زمینه‌ای و سایر علائم شما بستگی دارد.

آیا کولیت اولسروز مسری است؟

نه، UC مسری نیست. برخی از علل کولیت یا التهاب در روده بزرگ می‌توانند مسری باشند. این شامل التهاب ناشی از باکتری‌ها و ویروس‌ها می‌شود. بااین‌حال، UC ناشی از چیزی نیست که بتوان با شخص دیگری به اشتراک گذاشت.

کولیت اولسراتیو در کودکان

بر اساس بنیاد کرون و کولیت، از هر ۱۰ نفر زیر ۱۸ سال ۱ نفر مبتلا به IBD هستند. در واقع، اکثر افرادی که با این بیماری تشخیص داده می‌شوند زیر ۳۰ سال سن دارند. برای کودکان مبتلا به UC ، تشخیص پس از ۱۰ سالگی بیشتر محتمل است.

علائم در کودکان مشابه علائم در افراد مسن است. کودکان ممکن است اسهال همراه با خون، درد معده، گرفتگی شکم و خستگی را تجربه کنند.

علاوه بر این، آنها ممکن است مسائلی را ایجاد کنند که به این علائم افزوده می‌شود. این علائم عبارتند از:

• کم‌خونی ناشی ازدست‌دادن خون

• سوءتغذیه ناشی از تغذیه نامناسب

• کاهش وزن بدون دلیل

UC می‌تواند به طور قابل‌توجهی بر زندگی کودک تأثیر بگذارد، به‌ویژه اگر این بیماری به‌درستی درمان و مدیریت نشود. درمان برای کودکان به دلیل عوارض احتمالی محدودتر است. به‌عنوان‌مثال، تنقیه‌های دارویی به‌ندرت در کودکان استفاده می‌شود.

بااین‌حال، ممکن است برای کودکان مبتلا به UC داروهایی تجویز شود که التهاب را کاهش داده و از حملات سیستم ایمنی بدن به روده بزرگ جلوگیری کند. برای برخی از کودکان، جراحی ممکن است برای مدیریت علائم ضروری باشد.

اگر کودک شما مبتلا به UC تشخیص‌داده‌شده است، مهم است که با پزشک او همکاری نزدیک داشته باشید تا درمان‌ها و تغییر شیوه زندگی‌ای را پیدا کنید که می‌تواند به فرزند شما کمک کند. این نکات را برای والدین و فرزندان مبتلا به UC بخوانید.

عوارض کولیت اولسروز

UC خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می‌دهد. هرچه مدت طولانی‌تری به این بیماری مبتلا باشید، خطر ابتلا به این سرطان بیشتر می‌شود.

به دلیل این افزایش خطر، پزشک شما هنگام تشخیص، کولونوسکوپی را انجام می‌دهد و سرطان را بررسی می‌کند.

غربالگری منظم به کاهش خطر ابتلا به سرطان روده کمک می‌کند. پس از آن هر یک تا سه سال یکبار تکرار غربالگری توصیه می‌شود. غربالگری‌های بعدی می‌تواند سلول‌های پیش سرطانی را زود تشخیص دهد.

سایر عوارض UC عبارتند از:

• ضخیم شدن دیواره روده

• سپسیس یا عفونت خون

• کم‌آبی شدید

• مگاکولون سمی یا روده بزرگ که به‌سرعت متورم می‌شود

• بیماری کبدی (نادر)

• خونریزی روده

• سنگ کلیه

• التهاب پوست، مفاصل و چشم شما

• پارگی روده بزرگ

• اسپوندیلیت آنکیلوزان که شامل التهاب مفاصل بین استخوان‌های ستون فقرات شما می‌شود

عوامل خطر کولیت اولسروز

اکثر افراد مبتلا به UC سابقه خانوادگی این بیماری را ندارند. بااین‌حال، حدود ۱۲ درصد مبتلا به این بیماری در اعضای خانواده خود این بیماری را دارند.

UC می‌تواند در افراد از هر نژادی ایجاد شود، اما در سفیدپوستان شایع‌تر است. اگر شما یهودی اشکنازی هستید، شانس بیشتری برای ابتلا به این بیماری نسبت به سایر گروه‌ها دارید.

برخی از مطالعات منبع معتبر ارتباط احتمالی بین استفاده از داروی ایزوترتینوئین (Accutane ، Amnesteem ، Claravis یا Sotret) و UC را نشان می‌دهد. ایزوترتینوئین آکنه کیستیک را درمان می‌کند.

اگر تصمیم بگیرید که UC را درمان نکنید، خطر برخی عوارض جدی را افزایش می‌دهید. بخوانید که این خطرات چیست و چگونه می‌توان از آنها جلوگیری کرد.

پیشگیری از کولیت اولسروز

هیچ شواهد محکمی وجود ندارد که نشان دهد آنچه می‌خورید بر UC تأثیر می‌گذارد. ممکن است متوجه شوید که برخی از غذاها علائم شما را تشدید می‌کنند هنگامی که دچار بیماری شدید می‌شوید. تمریناتی که ممکن است کمک‌کننده باشد عبارتند از:

• نوشیدن مقدار کمی آب در طول روز

• خوردن وعده‌های غذایی کوچک‌تر در طول روز

• محدودکردن مصرف غذاهای حاوی فیبر بالا

• پرهیز از غذاهای چرب

• در صورت عدم تحمل لاکتوز، مصرف شیر خود را کاهش دهید

• همچنین، از پزشک خود بپرسید که آیا باید مولتی‌ویتامین مصرف کنید یا خیر.

چشم‌انداز کولیت اولسروز

تنها راه درمان UC برداشتن کل روده بزرگ و راست‌روده است. پزشک معمولاً درمان دارویی را آغاز می‌کند مگر اینکه در ابتدا عارضه شدیدی داشته باشید که نیاز به جراحی داشته باشد. برخی ممکن است با درمان غیر جراحی خوب عمل کنند، اما بسیاری از آنها در نهایت نیاز به جراحی دارند.

اگر شما این بیماری را دارید، پزشک شما باید آن را تحت‌نظر داشته باشد و شما باید برنامه درمانی خود را در طول زندگی خود با دقت دنبال کنید.