علم صنعت بیمه کشور در ۴۰ سال قبل محصور شده

صنعت بیمه ایران خود را با بازارهای جهانی تطبیق نداده است

"محمدرضائی"، نبود علم روز و عملکرد سنتی شرکت‌های بیمه را از دلایل دیگر این موضوع برشمرد و گفت: " صنعت بیمه درکشور به دور خود حصاری کشیده و بازار و نیازهای بیمه گذاران را شناسایی نمی‌کند تا بتواند براساس نیازهای موجود و جدید، بیمه نامه‌های تازه‌ای را طراحی کند."

کد خبر: ۳۶۷۰۸۸

۲۶ تير ۱۳۹۸

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از چابک آنلاین، در عصرحاضر پیشرفت های علمی بشر، شتاب زیادی به خود گرفته و فناوری های حاصل از علوم، درکمترین زمان ممکن وارد صنایع و زندگی روزمره افراد شده است

در این بین صنعت بیمه نیز از این تغییرات بی نصیب نمانده و به دلیل وابستگی تنگاتنگ آن با صنایع دیگر، مسیر توسعه صنعت بیمه نیز در حال تغییر و دگرگونی است.

بی شک،بیمه از ارکان مهم اقتصاد هر کشوری محسوب می شود و ابزاری  است برای ثبات اقتصادی، تجهیز پس‌اندازها و توسعه سرمایه گذاری و بهبود فضای کسب و کار و مدیریت ریسک .

می توان گفت که در دنیای کنونی، فعالیت ها بدون پوشش بیمه ای هیچ لطف و مزیتی ندارند و فعالان صنعت بیمه با علم به این موضوع، هوشمندانه تمام فعالیت های روزمره بشر را زیر نظر دارند تا نوع و شیوه ای جدید ازخدمات بیمه ای را برای  آنها طراحی و اجرایی کنند.

آیا در ایران هم به توسعه صنعت بیمه با همین دید نگاه می شود؟

بررسی روند جذب پرتفوی شرکت های بیمه ای در این سالها، شناسایی ریسک ها و ورود به پرتفوهای جدید توسط آنها، دستکم عملکرد قوی را از فعالیت شرکت های بیمه ای به تصویر نمی کشد.

بدون تردید، شرکت های بیمه ای فعال در ایران نیاز مبرم و جدی به دگرگونی و تغییر دارند.

گفته می شود که کمبود نوآوری و عدم توانایی در ارائه محصولات منطبق با نیازهای  جدید مشتریان از سوی شرکت های بیمه در ایران دلایل مختلفی دارد.

به اعتقاد یکی از اعضای هیات مدیره شرکت بیمه ایران" شرایط اقتصادی و سیاسی تاثیر مستقیمی بر صنعت بیمه داشته وتغییرات شدید این حوزه ،سبب نگرانی شرکت های بیمه ای از ورود به پرتفوهای جدید و طرح های نوآورانه محصولات شده است."

"محمدرضائی" در گفت و گو با چابک آنلاین، نبود علم روز و عملکرد سنتی  شرکت های بیمه را از دلایل دیگر این موضوع برشمرد و گفت: " صنعت بیمه درکشور به دور خود حصاری کشیده و بازار و نیازهای بیمه گذاران را شناسایی نمی کند تا بتواند براساس نیازهای موجود و جدید،  بیمه نامه‌های تازه ای را طراحی کند."

عضو هیات مدیره شرکت بیمه ایران گفته که "شرکت های بیمه ای به دلیل سختی این کار حاضر به ریسک پذیری نیستند و به صدور بیمه نامه های اجباری که دارند اکتفا می کنند به عنوان مثال حتی یک شرکت بیمه هم حاضر نشده بیمه نامه اعتبار صادرات بفروشد در حالیکه در آیین نامه 34 شورایعالی بیمه تدوین شده و اگر این اعتبار در صادرات مد نظر قرار گیرد اقتصاد کشور رشد  می کند.

رضائی گسترش صنعت بیمه را در گروی شناخت علم روز صنعت بیمه  دانست و افزود:این مساله نیازمند ارتباط مستقیم و مذاکره با بیمه گران خارجی است، اما صنعت بیمه در ایران حتی نتوانسته خود را با بازارهای جهانی تطبیق دهد و به دلیل حصاری که دور خود کشیده، علم بیمه ای کشور در 40 سال قبل محصور شده است.

وی تصریح کرد: "بیمه نامه هایی که در دنیا طراحی می شوند جدید بوده اما در کشور، هنوز بیمه نامه نوین وجود ندارد و بیشتر بیمه نامه‌ها ترکیبی هستند؛ یعنی یک بیمه نامه عمر به عنوان طرح جدید مطرح می کنند بعد بیمه درمان با آن می فروشند یا خدمات دیگری به آن  اضافه می کنند  و در رشته آتش سوزی  هم همین کار را کرده اند."

به نظر می رسد که  ترکیب نامتناسب پرتفوی صنعت بیمه در کشور ناشی از عوامل بسیاری است اما بر کسی پوشیده نیست که صنعت بیمه  برای نجات خود از شرایط  کنونی اقتصاد، مشکلات  مالی فراروی آنها و رسیدن به رشد و پویایی  باید در شناسایی بازارهای جدید و صنایع  نو پدید، پویا تر عمل کند.

شاید بتوان گفت که صنعت بیمه درکشور نیازمند یک دگرگونی وتحول اساسی  بوده که دراین بین، فقدان حضور مدیرانی ریسک پذیر با اطلاعات فنی روزبه خوبی به چشم می آید.

باید دید که صنعت بیمه آماده  پوست اندازی هست یا خیر.