بدون اتصال به بازارهای جهانی دانش بنیان ها هم رشد نمی کنند

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی درباره عدم ارتباط صنایع و شرکت های دانش بنیان و عدم استقبال از محصولات آنها گفت: تجربه بشری در تمامی حوزه ها نشان می دهد که کار دولتی چه در حوزه دانش بنیان و چه در حوزه تولید و چه در حوزه بازار خیلی کار موثر و مفیدی نبوده است.
به گزارش اقتصاد آنلاین؛ جلیل رحیمی جهان آبادی عضو کمسییون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس عنوان کرد: مشکل ما این است که عمده شرکتهای دانش بنیان ما دولتی هستند و بخش خصوصی مورد حمایت واقع نشده و یا مثل بخش دولتی توان گسترش بخشهای تحقیقاتی خود را ندارد و بر مبنای آن تحقیقات، کالایی را تولید و روانه بازار کند.
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ادامه داد: وقتی تجربه کشورهای موفق از نظر اقتصادی را در غرب و شرق دنیا بنگریم میبینیم که تقویت بخش خصوصی، انباشت سرمایه در بخش خصوصی، تخصیص بخشی از درآمد شرکت به حوزه تحقیقات و ایجاد شرکتهای تحقیقاتی و بر پایه آن تحقیقات، تولیدات جدید انجام دادن، درآمد زایی و همچنین به دست گرفتن بازار یک چرخهای را ایجاد کرده است.
نایب رییس فراکسیون مرزنشینان مجلس توضیح داد: اما در کشور ما شرکتهای دانش بنیان عمدتا با حمایت دولتی و سرمایه دولتی میخواهند کار کنند. خیلی از این شرکتها متناسب با نیاز بازار چه به لحاظ زمان چه به لحاظ کیفیت و چه به لحاظ قیمت نمیتوانند کالایی را تولید کنند که به نفع تولید کننده باشد.
نماینده مردم تربتجام، تایباد، باخرز و صالح آباد در مجلس ادامه داد: تولید کننده نمیتواند چند سال صبر کند تا کالایی از شرکت دانش بنیان به مرحله نهایی برسد و بارها و بارها تست شود و سپس تبدیل به کالایی شود که وارد بازار میشود. مشکل دیگر ما این است که اقتصاد ما اقتصادی محدود است.
عضو فراکسیون اهل سنت مجلس همچنین تاکید کرد: اقتصاد ما پیوسته به بازارهای جهانی و درآمدهای جهانی نیست. به عنوان مثال خودرو سازی ما چندین سال است که رشد نکرده اگر در این وضعیت نگه داشته شود تولیدات آنها بدتر میشود ولی بهتر نخواهد شد. دلیل این مساله این است که وقتی ما تولید انبوه نداریم، به بازار و اقتصاد جهانی هم متصل نیستیم.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس خاطر نشان کرد: تا ما به اقتصاد جهانی پیوند نخوریم کالاهای تولیدی ما از جمله کالای تولیدی شرکت دانش بنیان در یک گستره محدود به فروش میرسد. این گستره محدود انباشت سرمایه و درآمد برای شرکتهای دانش بنیان و سرمایه گذار نخواهد داشت و به همین دلیل سرمایه گذار به هزینه گذاشتن برای بخش تحقیق اقدام نخواهد کرد و سعی میکند همان بخش تولید محدود خود را حفظ کند و به این وسیله خود را از ضرر و زیان بیشتر دور کند و به نحوی ادامه فعالیت بدهد.
این نماینده مجلس یازدهم افزود: اما خیلی از شرکتهای بزرگ تولیدی در جهان در حوزههای مختلف توسط بخش خصوصی اداره میشود. مثلا در صنایع خودرو سازی، صنایع شیمیایی و پوشاک در کشورهای خارجی بخش خصوصی فعالیت میکند و میتوان به قاطعیت گفت که کمتر اقتصادی است که دولت در جایی ورود آن را اداره و موفق شده باشد.
عضو فراکسیون اهل سنت مجلس توضیح داد: ما این چند مشکل را داریم. به عبارتی اغلب شرکتهای دانش بنیان دولتی هستند، بازار اقتصادی ما محدود به داخل است، انباشت سرمایه ما در بخش خصوصی اندک است و به طول کلی باوری به بخش خصوصی وجود ندارد و به همین دلیل شرکتهای دانش بنیان ضعیف و صنایع و تولیدکنندگان تمایل به واردات کالای خارجی دارند.
وی افزود: به عنوان مثال کشورهای تولید کننده سلاح، هواپیماهای پیشرفته و ... که فوق العاده امنیتی هستند عمده تحقیقات خود را در بخش خصوصی انجام میدهند. حتی خیلی از کالاهای غیرنظامی در بخشهای نظامی به بخش خصوصی سپرده میشود تا اقدام به تولید آنها کنند. اما متاسفانه این چرخه و پروسه برای ما و در کشور ما معیوب است.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس افزود: وقتی دولت میخواهد با بخشنامه و پول، شرکت دانش بنیان راه اندازی کند نتیجه همین تحقیقاتی میشود که در دانشگاهها انجام میشود و تحت عنوان رساله و پایان نامه وقت و هزینه زیادی را از دانشجو میگیرد ولی در نهایت هیچ کاربردی در جامعه ندارد و در بین قفسههای کتابخانههای دانشگاهها انباشته میشود. اگر از تجربیات موفق کشورهای خارجی در این مسیر استفاده کنیم نتیجه مثبتی خواهیم دید.