پرواز جنگنده‌های اتمی ناتو / متحدان ترامپ نمایش قدرت به راه انداختند

 این رزمایش با مشارکت ۱۷ کشور عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) برگزار می‌شود و فنلاند و سوئد، که به‌ترتیب در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به ناتو پیوستند، نیز در آن حضور دارند.

بنابر روایت ایرنا، در حال حاضر، شش کشور عضو ناتو شامل بلژیک، آلمان، ایتالیا، هلند، ترکیه و انگلیس میزبان تسلیحات هسته‌ای آمریکا هستند. با این حال، تسلیحات آمریکایی مستقر در انگلیس و ترکیه در حال حاضر تنها برای استفاده نیروی هوایی آمریکا در نظر گرفته شده‌اند.

ناتو این رزمایش سالانه را اقدامی دفاعی معرفی می‌کند؛ با این حال، منتقدان هشدار می‌دهند که چنین رزمایش‌هایی می‌تواند تنش‌های هسته‌ای با روسیه را افزایش دهد. این تنش‌ها از زمان آغاز تهاجم گسترده روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ و استفاده مسکو از تهدیدات هسته‌ای آشکار و ضمنی، برای بازداشتن کشورهای دیگر از مداخله به نفع کی‌یف، شدت گرفته است.

ملیسا پارک، مدیر اجرایی کارزار بین‌المللی لغو سلاح‌های هسته‌ای (ICAN)، تشدید رزمایش‌های هسته‌ای و نمایش قدرت با این تسلیحات را اقدامی کاملاً غیرمسوولانه خواند و گفت: رزمایش‌های هسته‌ای و آزمایش‌های موشکی چیزی جز تمرین برای کشتار جمعی نیستند. کشورهای دارای سلاح هسته‌ای همگی ادعا می‌کنند که مسوولانه عمل می‌کنند، اما در واقع درست برعکس است. آنها با زندگی همه ما قمار می‌کنند. بیشتر کشورهای جهان ماهیت این وضعیت را درک کرده‌اند و با پیوستن به پیمان منع سلاح‌های هسته‌ای، این تسلیحات را رد کرده‌اند. زمان آن رسیده است که بقیه جهان نیز از آنها پیروی کنند.

در دو سال گذشته، کشورهای اروپایی نقش تسلیحات هسته‌ای را در برنامه‌های نظامی خود پررنگ‌تر کرده‌اند و برخی سیاستمداران اروپایی نیز آشکارا از ضرورت دستیابی به سلاح هسته‌ای مستقل سخن گفته‌اند؛ اقدامی که با تعهدات حقوقی آنها ذیل پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای در تعارض قرار می‌گیرد.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر و دیگر سازمان‌های بشردوستانه اعلام کرده‌اند که در صورت وقوع انفجار هسته‌ای، امکان ارائه پاسخ اضطراری متناسب با ابعاد فاجعه وجود ندارد. به گفته این سازمان‌ها، هیچ‌یک از کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای و هیچ سازمان دیگری در جهان، ظرفیت لازم برای مقابله با پیامدهای استفاده از این تسلیحات را ندارد.

در ماه‌های اخیر، آزمایش‌های موشکی و اظهارات مرتبط با تسلیحات هسته‌ای از سوی چند قدرت هسته‌ای، نگرانی‌ها درباره خطر تشدید تنش‌ها را افزایش داده است.

اوایل ماه جاری میلادی، نیروی دریایی فرانسه یک موشک بالستیک پرتاب‌شونده از زیردریایی را بر فراز شمال اقیانوس اطلس آزمایش کرد. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، بر این عملیات نظارت داشت و در اظهاراتی که به‌طور غیرمستقیم به روسیه اشاره داشت، از ضرورت ایجاد هراس در طرف مقابل سخن گفت. او آزمایش موشکی را پیامی توصیف کرد که با صدای بلند و روشن، به هر جایی که باید دریافت شود، ارسال شده است.

تصاویر منتشرشده از مکرون در حال تماشای پرتاب موشک، از سوی برخی ناظران با تصاویر کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، در جریان آزمایش موشک‌های این کشور مقایسه شد. این مقایسه بر استفاده کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای از این تسلیحات به‌عنوان نماد قدرت و ابزاری برای تهدید رقبا تأکید دارد.

روسیه نیز اخیراً به ناتو هشدار داده است که اگر این ائتلاف علیه منطقه کالینینگراد، قلمرو روسیه واقع میان لهستان و لیتوانی، اقدامی انجام دهد، مسکو برای دفاع از آن از همه تسلیحات در اختیار خود، از جمله سلاح‌های هسته‌ای، استفاده خواهد کرد.

در سوی دیگر، آمریکا به‌طور منظم موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای خود را بر فراز اقیانوس آرام آزمایش می‌کند. چین نیز چند ماه پیش یک موشک بالستیک پرتاب‌شونده از زیردریایی را در این اقیانوس آزمایش کرد؛ اقدامی که به‌دلیل کم‌سابقه بودن آن مورد توجه قرار گرفت.

هند نیز در ماه اوت و هم‌زمان با سالگرد حمله هسته‌ای آمریکا به هیروشیما، یک موشک بالستیک ارتقایافته را بر فراز خلیج بنگال آزمایش کرد. این کشور، مانند فرانسه و دیگر قدرت‌های هسته‌ای، آزمایش خود را نشانه‌ای از قدرت و آمادگی برای استفاده از این تسلیحات در صورت لزوم توصیف کرد.

کره شمالی نیز به آزمایش‌های موشکی منظم خود ادامه داده است تا توانایی وارد کردن خسارات گسترده به رقبای خود را به نمایش بگذارد.

دکترین بازدارندگی بر این فرض استوار است که طرف مقابل باید باور کند یک کشور آمادگی استفاده از سلاح هسته‌ای را دارد تا از حمله به آن منصرف شود. با این حال، منتقدان این رویکرد هشدار می‌دهند که اتکا به تهدید هسته‌ای می‌تواند احتمال استفاده از این تسلیحات، چه بر اثر اشتباه و چه به‌صورت عمدی، را افزایش دهد؛ زیرا شکست بازدارندگی حتی برای یک بار نیز می‌تواند پیامدهایی فاجعه‌بار داشته باشد.